Destinacije ::

Ovaj okrug ime je dobio po prelepoj reci Pčinji koja kroz njega protiče. Pored Pčinje, ovom oblašću protiču i reke Tripušnica, Lukovska, Golema reka i druge. Sedište oblasti je grad Vranje, dom čuvenog srpskog pisca Bore Stankovića, mesto koje je očuvalo karakterističan šarm turske provincije i poprište brojnih manifestacija koje se u njemu organizuju tokom godine.

pcinja

Reka Pčinja

Reka Pčinja je 128 kilometara dugačka reka koja izvire u Srbiji. Počinje kao zbir nekoliko potoka koji izviru na zapadu planine Dukat, kod sela Radovnica, i sve do Trgovišta gde se udružuje sa drugom rekom – Lesničkom, nosi ime Tripušnica, odakle nastavlja kao Pčinja. Potom teče na zapad severno od Široke planine, a kod sela Šajince prima desnu pritoku Korućicu i nastavlja svoj tok uskom dolinom između planina Rujen i Kozjak.

reka-pcinja1

Nakon 45 kilometara toka kroz Srbiju, reka ulazi u Makedoniju, kod sela Pelince (poznato makedonsko izletište i memorijalni centar Prvog zasedanja Antifašističkog sobranja narodnog oslobođenja Makedonije, skraćeno ASNOM-a) i tu se uliva u reku Vardar. Okolina reke Pčinje obiluje prirodnim lepotama. Njeni klisurasti delovi i meandri privlače posebnu pažnju, a njena lepota dostiže vrhunac u svojoj dolini, zaštićenom rezervatu prirode.

reka-pcinja2

Manastir Prohor Pčinjski (XI vek)

Manastir Prohor Pčinjski posebno je, zaštićeno mesto neprocenjive vrednosti i lepote. Smešten je u samoj dolini reke Pčinje i predstavlja sastavni deo lepota njene doline. Nalazi se na levoj obali reke, pokraj sela Klenike, na 30 km od Vranja. Prema predanju, podigao ga je u XI veku vizantijski car Roman Diogen u znak zahvalnosti Svetom Prohoru Pčinjskom, koji mu je prorekao da će postati car.

manastir-prohor-pcinjski1

Po predanju, Diogen je to najpre zaboravio, pa ga je Otac Prohor u snu podsetio, nakon čega se car vratio i pošto nije našao Oca Prohora, na tom mestu sagradio je svetilište njemu u čast. Manastir je kulturno-prosvetni centar ovog kraja i u njemu radi bogoslovska škola, prepisivačko-iluminatorska radionica, a organizovano se uči i ikonopisački zanat.

manastir-prohor-pcinjski2

Prvobitna crkva, podignuta nad grobom ovog čuvenog svetitelja i misionara, više puta je obnavljana. Sadašnja monumentalna višekupolna crkva, sagrađena 1898. godine, obuhvatila je starija zdanja. Grobnica Svetog Prohora Pčinjskog i monaška kosturnica nalaze se u oltarskom prostoru. Prilikom druge obnove crkve, za vreme arhiepiskopa Save III, u periodu između 1309. i 1316. godine, crkvu je oslikao najznačajniji slikar vizantijskog sveta, koji je inače bio i glavni slikar na dvoru kralja Milutina – Mihailo Astrapa.

manastir-prohor-pcinjski3

Postoji dokaz da je on manastiru ostavio i svoj umetnički potpis, a to je onaj na okruglom štitu Svetog Dimitrija. Turci Osmanlije razaraju ovaj manastir odmah nakon Kosovske bitke (1389. godine), a 1489. godine obnavlja ga Marin iz Krakova. Tokom obnove, vrši se oslikavanje freskama koje se ubrajaju u najznačajnije tvorevine tog perioda.

manastir-prohor-pcinjski4

Drevno svetilište sagrađeno je na starom kultnom mestu, gde je živeo prepodobni Prohor Pčinjski. Iako nema dokaza, veruje se da je grob u kome se nalazi Sv. Prohor Pčinjski deo prvobitnog hrama. Pretpostavlja se da je crkva nekada imala zidani ikonostas, a na to nam ukazuje sačuvana bordura na severnom zidu crkve. Manastirski Kraljev konak je izgoreo 27. januara 2014. godine.

manastir-prohor-pcinjski5

Planina Rujan ili Rujen (968 mnv)

Planina Rujan ili Rujen je planina koja se nalazi na granici Srbije sa Makedonijom, u blizini Bujanovca. Pripada Rodopskom planinskom sistemu, a njen najviši vrh Kale, nalazi se na nadmorskoj visini od 968 metara. Iako je ova planina bogata biljnim vrstama, smatra se da su njene šume slabo očuvane.

planina-rujan

Arheološko nalazište Kale u selu Krševica

Na obroncima ove planine, u selu Krševica, postoji arheološko nalazište Kale. Ovde su pronađeni ostaci urbanog naselja, čiji najstariji nalazi potiču od kraja bronzanog i iz starijeg gvozdenog doba – XII do VII veka pre nove ere, dok značajni slojevi sa ostacima arhitekture i mnogobrojnim predmetima odgovaraju rasponu od početka IV do prvih decenija III veka pre n.e.

arheolosko-nalaziste-kale-u-selu-krsevica1

Smatra se da pronađeni ostaci odgovaraju opisu drevnog grada Damastiona, naselja sa elementima urbanog akropolisa, sagrađenog po grčkom modelu, koje je dostiglo svoj vrhunac u vreme Filipa Makedonskog i Aleksandra Velikog. Grad je bio poznat i po srebrnim rudnicima, koji još uvek nisu pronađeni. Međutim pronađen je novac sa natpisom Damastion, koji potiče upravo iz južne Srbije.

arheolosko-nalaziste-kale-u-selu-krsevica2

Planina Besna Kobila

Planina Besna Kobila nalazi se na razvođu slivova Južne Morave i Strume, na 34 kilometara istočno od Vranja. Predstavlja pravu oazu netaknute prirode, u nižim delovima bogata šumom, dok se pri vrhu prostiru nepregledni pašnjaci. Najviša tačka ove planine nalazi se na 1.923 metara nadmorske visine, a odatle se mogu videti Kopaonik, Šara, kao i planina Rila u Bugarskoj.

planina-besna-kobila1

Ovaj, kao i ostali vrhovi su većim delom godine pod snegom. Među najpoznatije lekovito bilje, koje, samoniklo, uz takođe samonikle divlje plodove predstavlja osnovu pašnjaka na Besnoj Kobili, spada kantarion, divizma, kopriva, kičica, nana, oman, hajdučka trava, borovnica, malina, maslačak i matičnjk. Pored lekovitih, na planini raste raznovrstan i bogat biljni svet sa preko 700 vrsta drvenastih, žbunastih i zeljastih biljaka.

planina-besna-kobila2

Ski centar – Besna Kobila

U njenim šumama nastanile su se i brojne životinjske vrste od kojih su najkrupnije divljač, i to divlja svinja, lisica i vuk, što ovu oblast čini pogodnom i za lov. Nikako ne bi valjalo smetnuti s uma njen potencijal za zimske sportove, zbog čega na planini postoji, za sada malo skijalište odnosno ski centar – Besna Kobila, a na nadmorskoj visini od 1.480 metara se nalazi i planinarski dom istog imena, kapaciteta 80 ležaja.

ski-centar-besna-kobila

Takođe, na Besnoj kobili se sada već tradicionalno, tokom jeseni održava džipijada. Interesantno je predanje koje opisuje nastanak imena planine, a vezano je za mesto koje se nalazi u njenoj neposrednoj blizini, Krivu Feju. Predanje kaže da je u ovom selu podno planine Besna Kobila živela devojka po imenu Feja. Jednog dana ona je uzjahala kobilu koja je zatim počela da se baca kao da je besna. Feja je pala sa nje i od tada su je prozvali Kriva Feja. Kasnije je i njeno selo dobilo to ime, a planina ime Besna Kobila.

 

Aleksandrovačko jezero

Aleksandrovačko jezero se nalazi na svega 7 kilometara od Vranja. Trenutno je u fazi revitalizacije. Napravljeno je 1963. godine za potrebe tada velikog poljoprivrednog giganta “Poljoprodukt“. Površina jezera je nekih 10 hektara, elipsastog oblika, i nalazi se na oko 400 metara nadmorske visine. Inače, predviđeno je njegovo poribljavanje čime će se steći uslovi za ribolov. Planira se da ovo jezero u budućnosti postane još jedna turistička atrakcija Pčinjskog okruga.

aleksandrovacko-jezero

Vranjska banja – Najtoplija banja u Evropi

Vranjska banja je mseštena na 12 kilometara jugoistočno od Vranja na nadmorskoj visini od 400 metara, na obroncima planine Besna Kobila. Za vreme vladavine Turaka, banju su nazivali Ilidžom i koristili njene blagotvorne termalne izvore. Takođe, pokraj reke Banjštice, koja protiče u blizini, nalaze se tragovi srednjovekovnog grada Izoma.

vranjska-banja1

Do razvoja banje dolazi tek nakon oslobađanja od Turaka, kada se ustaljuje i naziv Vranjska. Redovni gosti Vranjske Banje su bili članovi obe kraljevske porodice – Karađorđevića i Obrenovića. U njoj se od 1901. godine lečila i Kraljica Draga Mašin, a od 1914. godine i Kralj Petar I Karađorđević. Vest o početku I Svetskog rata zatekla ga je u Banji, pa Kralj 1915. prekida lečenje zbog odlaska na front.

vranjska-banja2

Vranjska Banja je sigurno najpoznatija po svojoj vodi. To je najtoplija banja u Evropi sa temperaturom od neverovatnih 96°C, dok na pojedinim mestima voda izbija u vidu pregrejane pare temperature čak 111°C. Najveću lekovitu vrednost vode predstavlja rastvoren lekovit gas sumpor-vodonika u količini od 1,9 mg/l, što je skoro duplo više od dovoljne količine 1 mg/l da bi voda imala lekovito dejstvo. U banji se mogu lečiti bolesti lokomotornog aparata, kao što je reumatizam, neurološka i ginekološka oboljenja kao i kožne bolesti.

vranjska-banja3

Danas Vranjska Banja predstavlja svojevrsnu ekološku oazu sa velikim potencijalom za turizam i atraktivnu destinaciju za lečenje posttraumatskih stanja i niza oboljenja, za pripremu sportista ili jednostavno prijatan kutak za odmor i rekreaciju. „Specijalna bolnica za rehabilitaciju“ je specijalizovana medicinska ustanova koja čini stub razvoja celog mesta i poseduje mogućnosti i kapacitete vredne respekta poznatih lečilišta u svetu.

vranjska-banja4

Vražji kamen ili Vražja stena – „Čudo prirode“ Pčinjskog kraja

Vražji kamen ili Vražja stena predstavlja, možda najinteresantnije „čudo prirode“ Pčinjskog kraja. Za razliku od Đavolje Varoši, Vražji kamen nije medijski promovisan i oko njega ne postoji odgovarajuća infrastruktura, te vrlo malo ljudi zna za ovo prelepo mestašce. Ipak, to je ujedno i ono što ga čini posebno interesantnim, jer je na taj način turistima sa najvećim smislom za avanturu omogućeno da se doživljavajući ovaj prirodni spomenik lakše „prenesu“ u neka davna vremena i neke skoro zaboravljene priče.

vrazji-kamen1

Vražji kamen je prirodni fenomen nastao erozijom stena. Plahovita reka Pčinja je nekada davno prosekla stenu i izvajala niz velikih kamenih stubova, od kojih se izdvajaju tri visine, između 50 i 60 metara. Mesto se zato nekada zvalo Prosečnik. Deluje prelepo i nestvarno. Na jednoj od tih impozantnih piramida nalazi se crkva Presvete Bogorodice ili nekada poznata kao Crkva u Prosečniku. To je ono što što ovom prirodnom čudu daje poseban šarm.

vrazji-kamen3

Crkva Presvete Bogorodice ili Crkva u Prosečniku

Hram je krajem XIV veka podigao srpski Vlastelin, muž Teodore, sestre Cara Dušana. Međutim, ovde niko ne živi, a u crkvi se niko ne venčava niti se deca krštavaju zbog verovanja da je ukleta. O tome postoje dve legende. Prema prvoj, meštani su godinama zidali crkvu pored reke Pčinje. Sve što bi oni tokom dana sagradili, đavoli bi noću odnosili na Vražji kamen. Tako se crkva našla na samoj kupi visokoj 60 metara.

crkva-presvete-bogorodice4

Drugo verovanje je mnogo tragičnije i kaže da su se u davna vremena zavoleli momak i devojka iz sela Donja Trnica. On je bio jedinac iz najbogatije kuće u selu, a ona lepotica iz najsiromašnije. Njihovi roditelji nisu prihvatali tu ljubav. Uprkos tome, njih dvoje su rešili da se venčaju. Venčanje se održalo u crkvi Presvete Bogorodice. Kad su izašli iz crkve mlada i mladoženja uzjahali su, prema običaju, okićene konje.

crkva-presvete-bogorodice2

Međutim, njegov konj, uplašen od vike i svirke svatova, pojurio je prema provaliji i survao se, zajedno sa mladoženjom na leđima. Videvši to, mlada je skočila sa svog konja, potrčala prema litici i bez razmišljanja skočila. Tako se veselje očas pretvorilo u žalost. Od tada se, tvrde Pčinjani, u ovoj crkvi više niko nikada nije venčao, niti je neko dete kršteno. Zbog svog velikog značaja, crkva se danas nalazi pod zaštitom države.

crkva-presvete-bogorodice3

Lokacija na mapi

Smeštaji - Pčinjski okrug
Rent-A-Car - Pčinjski okrugIzleti/Ekskurzije - Pčinjski okrug

Gradovi