Destinacije :: Raška ::

Golija apartmani hoteli vile Srbija 2017

Golija smeštaj, apartmani hoteli vile Srbija 2017

Pomalo tajanstvene i svakako jedinstvene lepote, Golija se smatra jednom od najlepših širom Srbije. Nalazi se na zapadu zemlje i prostire dužinom od 32km, a oblika je latiničnog slova S. Njene strane raščlanjuju reke Ibar, Studenica, Brvenica, Moravica i druge reke, a okružuju je planine Radočelo i Pešter, pa predstavlja značajan deo Starovlaške visije. Nalazi se na području opština Kraljevo, Raška, Novi Pazar, Sjenica i Ivanjica.

Ova planina je najverovatnije dobila ime zbog svoje veličine – golema. Ogromna prostranstva, što prekrivena gustom šumom, što beskrajnim pašnjacima, oštra klima sa najviše snežnih padavina u Srbiji, razlog su nastanku lokalne poslovice „ne zna Golija šta je delija.“

Jankov kamen (1.833 mnv) – Najviši vrh Golije

Najviši vrh ove planine naziva se Jankov kamen, nalazi se na na nadmorskoj visini od 1.833m i za njega su vezane dve legende. Jedna kaže da je vrh dobio ime po Sibinjanin Janku, koji je tu postavio obeležje kada se vraćao iz Kosovskog boja, a druga, govori o dva momka, Janku i Rajku koji su se takmičili ko će više i dalje uspeti da odnese veliki kamen.

Janko je uspeo da kamen odnese do vrha, pa se stoga tako i zove, a ni Rajko, kome je kamen ispao i skotrljao se do potoka nije ostao „praznih ruku,“ jer je taj potok po njemu dobio naziv – Rajkov potok. Drugi po veličini je Crni Vrh, na 1.795m nadmorske visine, a planina je puna podvodnih voda i bogata sa oko stotinak izvora.

Golija je čuvena po svojim prelepim šumama

Bilo bi teško utvrditi šta je kod ove planine najvrednije i najvažnije, ali neukroćene i raskošne golijske šume svakako se nalaze na vrhu te liste. Naročito su zastupljene bukove šume, a neki njihovi delovi podsećaju na prave prašume. Njene južne padine obrasle su prostranim livadama i pašnjacima.

U šumama smrče očuvale su se tresave (tresetišta), veoma specifični i osetljivi ekosistemi. U mnoštvu od oko 900 biljnih vrsta izdvajaju se endemske vrste, kao i vrste koje su vremenom postale ugrožene. Među njima je planinski javor, sinonim za floru Golije. Poseban značaj imaju i zelenika, Pančićeva bedrenica i Adamovićeva majčina dušica, inače vrste od međunarodnog značaja za očuvanje biodiverziteta.

Botanički značajna područja na Goliji čine i lišćarske i lišćarsko-četanarske šume prašumskog tipa, kao i šume četinara. Pored šuma, više od 100 vrsta lekovitog bilja raste na proplanicima Golije, a šumski plodovi su na svakom koraku.

U golijskim šumama zabeleženo je 45 vrsta ptica koje spadaju u grupu prirodnih retkosti i oko 90 vrsta koje su kandidata za Crvenu knjigu ptica Srbije, što dodatno ukazuje na značaj Golije kao rezervata biosfere za očuvanje retkih i ugroženih vrsta ptica. Ostale životinje koje se na ovoj planini mogu sresti su vukovi, lisice, zečevi, divlje svinje, srne i druge.

Svake godine se na Goliji održava tradicionalna manifestacija Hajka na vuka

Šta više, svake godine se na Goliji održava tradicionalna manifestacija Hajka na vuka koja okuplja veliki broj lovaca, kako iz Srbije, tako i iz čitavog sveta. Ipak, možda je najzanimljivije to, što na ovoj planini, potpuno slobodni i bez ljudskog nadzora žive i divlji konji.

Daićko jezero (poznato i kao Tičar)

Čuveno Daićko jezero, poznato i kao Tičar odskora je postalo specijalni rezervat prirode. Interesantno je to što se veličina jezera menja, malo po malo se smanjuje zbog guste trave koja ga okružuje, zauzimajući sve više i više mesta. Nalazi se na visini od čak 1.500m nadmorske visine i nastalo je prirodnim putem. Oivičeno je prekrasnom i bujnom četinarskom šumom. Zimi, a sneg na planini zna da se zadrži i do juna, jezero se oblači u svoju ledenu bundu i pokriva debelim snežnim pokrivačem.

Za ovo mesto se takođe vezuju mnoge bajkovite priče. Jedna kaže da na njemu stanuju najlepše gorske vile. Ima i onih mračnih priča od kojih jedna kaže da se u jezeru udavio veliki broj nesrećnih svatova i da se od tada na tom mestu odigravaju neobične i zastrašujuće stvari. Međutim, sve ove legende nisu neophodne da bi privukle pažnju posetilaca, jer jezero i njegova neukaljana i čista lepota lepota govori sama za sebe.

Jezero Nebeska suza u Okruglici

Tičar, nije jedino jezero na Goliji. Tu je i Nebeska suza u Okruglici, jezero ispunjeno vodom iz podzemnih izvora, i posebno po tome što je nastalo nešto nakon velikog zemljotresa u Rumuniji koji se odigrao osamdesetih godina prošlog veka.

Košaninovo jezero

Nikako ne treba zaboraviti ni prelepo Košaninovo jezero, koje se nalazi ispod vrha Crepuljnika na Jelaki. Kao i sve lepote Golije, i ovo jezero je jedinstveno i neobično zbog toga što nivo njegove vode opada u vreme velikih padavina, a kada je izuzetno sunčano, raste. Nažalost, ovo jezero se ne održava i u potpunosti je obraslo tresavskom vegetacjiom i dugačkom travom.

No, možda baš zbog toga, ostavlja utisak netaknute prirode, što svakako vredi videti. Ime je dobilo u čast velikog botaničara, koji je potekao sa ovog područja, akademika dr. Nedeljka Košanina, koji je dugo izučavao prirodne lepote i vrednosti toga kraja.

Planina Golija je proglašena Parkom Prirode I kategorije

Planina Golija je proglašena Parkom Prirode I kategorije i Rezervatom biosfere, pod nazivom Golija-Studenica. Pored toga, pod zaštitom je UNESCO-a, kao posebno očuvani Park prirode koji obuhvata 75.183 ha.

Na Goliji postoji veliki broj staza uređenih za posetioce željne čistog planinskog vazduha, planinare, avanturiste i druge ljubitelje prirode. Osim pešačkih, na planini postoje i uređene biciklističke staze koje povezuju ovaj, sa drugim predelima i planinama zapadne Srbije. Pored staza, postoje i odmorišta, klupe, kao i, na pojedinim mestima, bicikli koje je moguće iznajmiti.

U poslednjih 10 godina, turizam se na Goliji razvija velikom brzinom. Golija je dobila savremene i uređene ski-staze, žičare i prateće ski-sadržaje. Tokom zime dolaze gosti iz cele Srbije i inostranstva.

Turisti Goliju posećuju i leti. Na Odvraćenici postoji hotel „Golija“, a sa Ivanjičke strane i hotel „Golijska reka.“ Pored hotela, turisti mogu odsesti u nekom od seoskih domaćinstava, autentičnih pansiona i rustičnih privatnih smeštaja, raštrkanih po čitavoj planini. Za vreme boravka na Goliji, nikako se ne sme propusti neki od nadaleko čuvenih i nezaboravnih specijaliteta ovog kraja kao što su sir, kajmak, prasetina i jagnjetina najboljeg kvaliteta, zatim pastrmka potočara, sladak šumski med, i vrganj na žaru.

Rimski most

Na Goliji, takođe ima i kulturno istorijskih spomenika, a jedan od njih je Rimski most, koji datira iz perioda vladavine dinastije Nemanjić i jedan je od glavnih simbola Golije. Most je dugačak 14 metara, ima jedan luk i širok je oko 2,5 metra. Veoma je lep, a zbog istorijske vrednosti u skorije vreme je restauriran i konzerviran.

Manastir Gradac (1275. godina)

U okolini sela Rudna, na Radočelu, na golijskim obroncima, zaseoke Dražinici, Reka, Bzovik i Laze povezuje put građen još u doba Nemanjića, koji je takođe nedavno potpuno obnovljen, i kojim se stiže do Manastira Gradac. Manastir leži na uzdignutoj zaravni, koje meštani zovu Petrov Krš, iznad Gradačke reke. Tačna godina gradnje manastira nije poznata, ali se smatra da je podignut u drugoj polovini XIII veka, oko 1275. godine, na ostacima nekadašnje crkve.

Zadužbina je Jelene Anžujske, žene srpskog kralja Uroša I Nemanjica. Kao kraljica, Jelena je mnogo činila za razvoj prosvete i umetnosti. Osnovala je prvu žensku školu u Srbiji, po svemu sudeći sirotište, organizovala je skupljanje i prepisivanje knjiga, brinula za siromašne, podizala je i obnavljala crkve, kako pravoslavne, tako i katoličke, u primorju. U hramu manastira Gradac nalazi se mermerni sarkofag u kome je kraljica sahranjena.

Možda upravo iz zahvalnosti, svake godine u ovom manastiru se organizuje kulturno umetnička manifestacija Dani kraljice Jelene. Svakog maja, proslavlja se događaj kada je Kralj Uroš I, u znak ljubavi prema svojoj francuskoj kraljici naredio da se čitava dolina reke Ibar zasadi mirisnim jorgovanima, tako da je njena nova postojbina podseća na zavičaj – Provansu u Francuskoj.

Vremenom je uspomena na verovatno najlepšu srednjovekovnu ljubav u Srbiji čitava dolina Ibra dobila ime Dolilna jorgovana ili Dolina kraljeva. Manastir je posvećen Blagoveštenju Presvete Bogorodice. U arhitekturi hrama manastira Gradca, zavidne ljupkosti i sklada, koji je primer monumentalne raške arhitektonske škole, prisutan je značajan uticaj gotike u mnogim elementima, a posebno na portalima i biforama.

Manastir Studenica (XII vek)

Ispod planine Radočelo, u Dolini kraljeva, podno Golije, a u okviru zaštićenog prirodnog rezervata Golija – Studenica, Stefan Nemanja je sagradio manastir krajem XII veka. Ime je dobio po reci koja teče sa Golije i uliva se u reku Ibar. Od 1207. godine, pa do polovine XIII veka Sveti Sava boravi u Studenici. Smatra se da je Sveti Sava, rođen kao Rasto Nemanjić, najveći srpski prosvetitelj i arhiepiskop rođen u krajevima Golije.

Pod Savinim starateljstvom manastir postaje kulturni, duhovni i medicinski centar srednjovekovne Srbije. Crkva manastira je posvećena Bogorodici. Spoljašnji izgled Bogorodičine crkve manastira Studenice je u romaničkom stilu, od oblikovanog i poliranog belog mermera, zapravo jedina srpska svetinja takvog spoljnog izgleda, sa predivnim skulpturnim ukrasima na fasadi, ulaznim vratima i prozorima, dok su arhitektonski oblici građevine vizantijskog stila.

Taj srećan spoj dva shvatanja arhitekture proizveo je novi, specifičan stil, koji nazivamo raškom arhitektonskom školom, i to se Bogorodična crkva Studenice smatra njegovim najsavršenijim primerom, pa je stoga služila kao kraljevski mauzolej i model budućih zadužbina srpskih vladara.

Lokacija na mapi

Smeštaji - Golija
Rent-A-Car - GolijaIzleti/Ekskurzije - Golija





Drugi gradovi Raška